Топ-100
Poprzednia

ⓘ Ludwik Ćwiklicer



Ludwik Ćwiklicer
                                     

ⓘ Ludwik Ćwiklicer

Ludwik Ćwiklicer, także Cwiklicer – polski lekarz z tytułem doktora, burmistrz, działacz społeczny i ochotniczych straży pożarnych.

                                     

1. Życiorys

Urodził się 1849 w Krakowie. W Krakowie ukończył gimnazjum i studia medyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim uzyskując tytuł naukowy doktora w 1878. Jako lekarz był przypisany w Krakowie do ulicy Floriańskiej 266. Praktykował w Szpitalu św. Łazarza we Krakowie. Został lekarzem i kierownikiem szpitala w Podhajcach, gdzie wybrano go także burmistrzem miasta. Pod koniec 1881 przeniósł się do Dobromila, gdzie objął funkcję lekarza miejskiego, a w 1882 lekarza salinarnego i pozostawał na tym stanowisku do 1906. W 1895 pracował jako lekarz w c. k. zarządzie salinarnym w Lacku. W 1893 został wybrany na urząd burmistrza Dobromila i sprawował go do śmierci. Podczas urzędowania założył w mieście kasę oszczędności, w tym czasie wybudowano dwie szkoły, rzeźnię, kółko rolnicze, ochronkę dla sierot, nowe budynki. Podczas gdy obejmując urząd zastał miasto Dobromil z deficytem, pozostawił je z majątkiem ok. miliona koron. Był członkiem wydziału powiatu dobromilskiego. Jednocześnie pracował jako lekarz przy urzędzie miejskim. W mieście był autorem pomysłu stróżowania publicznych drzew w mieście przez woźniców. Pełniąc funkcję burmistrza działał w Związku 37 Miast.

Został członkiem pierwszej Rady Izby Lekarskiej w Krakowie w 1893, później wybrany w 1902. W sierpniu 1905 został wybrany na kolejne trzechlecie na członka Izby Lekarskiej Zachodnio-Galicyjskiej z okręgu Sanok-Brzozów-Lisko-Dobromil jego zastępcą był dr Karol Zaleski, był członkiem wydziału Izby Lekarskiej Zachodnio-Galicyjskiej. Był członkiem Towarzystwa Lekarzy Galicyjskich, działał w sekcji TLG w Sanoku i w 1901 został wybrany jej przewodniczącym. Brał udział Zjazdach Lekarzy i Przyrodników Polskich w Krakowie. Jako reprezentant zarządu powiatowych kółek rolniczych był członkiem Chrześcijańskiego Stowarzyszenia Spożywczego w Przemyślu. Był delegatem i członkiem rady nadzorczej ludowego Towarzystwa Wzajemnych Ubezpieczeń "Wisła”. W 1905 był sygnatariuszem odezwy lekarzy polskich o charakterze antyalkoholowym.

Podczas studiów uniwersyteckich wstąpił do ochotniczej straży pożarnej. Został działaczem i organizatorem ochotniczych straży pożarnych na obszarze zaboru austriackiego w ramach autonomii galicyjskiej. Był współorganizatorem Krajowego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych w Galicyi i Lodomeryi z Wielkim Księstwem Krakowskiem, w którym był członkiem rady zawiadowczej od 1887, od 1900 drugim zastępcą naczelnika, od 1904 zastępcą naczelnika. Był założycielem oddziałów o. s. p. w miastach i na wsiach. Był założycielem Związku Straż Pożarnych we Lwowie. Działał na rzecz ujednolicenia, unowocześnienia oraz wyposażenia oddziałów strażackich. W 1872 pełnił funkcję sekretarza podczas zjazdu straży ogniowych galicyjskich w Wieliczce. Pełnił stanowisko naczelnika ochotniczej straży pożarnej w Dobromilu od 1884. Działał w związku okręgowym ochotniczej straży pożarnej w Przemyślu. W 1903 zasiadł w zarządzie OSP VII okręgu Tarnopolskiego. W sierpniu 1903 uczestniczył w zjeździe ochotniczy straży ogniowych w Pradze, gdzie przemawiał w imieniu Polaków. Działał w komisjach podczas Krajowego Zjazdu Strażackiego w Sanoku 23 lipca 1904. W maju 1906 był dyrektorem powiatowego kursu pożarniczego w Dobromilu. Kierował komitetem redakcyjnym czasopisma "Przewodnik Pożarniczy".

W 1897 został odznaczony odznaką za 30-letnią bez przerwy "wierną i walną” służbę strażacką. W tym czasie był najstarszym strażakiem w Galicji. Otrzymał tytuły honorowego obywatelstwa Podhajec i Dobromila. W 1898 został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi Cywilnej z Koroną. Przed 1900 został odznaczony ustanowioną w 1896 honorową odznaką Krajowego Związku Ochotniczych Straży Pożarnych w Galicji za nieprzerwaną, walką i wierną służbę przez 30 lat. W 1906, z okazji jubileuszu 40-lecia służby otrzymał medal cesarski.

Zmożony chorobą pod koniec listopada 1911 został przewieziony z Dobromila do Krakowa. Zmarł na serce 7 grudnia 1911 w Krakowie. 10 grudnia 1911 został pochowany w grobowcu rodzinnym na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie kwatera XIVA, rząd północno wschodni.

Free and no ads
no need to download or install

Pino - logical board game which is based on tactics and strategy. In general this is a remix of chess, checkers and corners. The game develops imagination, concentration, teaches how to solve tasks, plan their own actions and of course to think logically. It does not matter how much pieces you have, the main thing is how they are placement!

online intellectual game →