Топ-100
Poprzednia

ⓘ Lista medali zdobytych przez polskich brydżystów



Lista medali zdobytych przez polskich brydżystów
                                     

ⓘ Lista medali zdobytych przez polskich brydżystów

190 zawodników z Polski w brydżu sportowym uczestniczących w zawodach organizowanych przez WBF oraz EBL zdobyło 168 medali: 68 złotych, 53 srebrnych oraz 47 brązowych.

Pierwszym medalem drużyny polskiej był brązowy medal zdobyty na Mistrzostwach Europy w Baden-Baden w roku 1963 przez drużynę w składzie: Stanisław Bitner – Jan Jeżowski, Julian Klukowski – Zbigniew Szurig oraz Czesław Kuklewicz – Andrzej Wilkosz.

Najdłużej zdobywającym medale jest urodzony w roku 1939 Julian Klukowski, który zdobył 4 złote, 7 srebrnych i 6 brązowych. Pierwszy medal zdobył na 23. Mistrzostwach Europy w Baden-Baden w roku 1963. Ostatni medal zdobył z drużyną seniorów na 52. Drużynowych Mistrzostwach Europy w Brydżu Sportowym w Abacji Chorwacja w roku 2014.

Najwięcej medali dla Polski zdobyli Cezary Balicki i Adam Żmudziński: po 4 złote, 8 srebrnych i 8 brązowych. Najwięcej złotych medali 9 dla Polski zdobył Piotr Gawryś 7 w kategorii open, jeden w kategorii mikstów i jeden w kategorii juniorów.

W kategoriach młodzieżowych największy dorobek ma Justyna Żmuda, która zdobyła 7 złotych medali cztery w kategorii Dziewcząt, dwa w kategorii Mikstów Młodzieżowych i jeden w kategoriach Młodzieży Szkolnej, 2 srebrne w kategorii Juniorów oraz 1 brązowy w kategorii Dziewcząt. Justyna Żmuda ma także brązowy medal zdobyty w kategorii kobiet.

                                     

1. Lista medali

Na końcu tego rozdziału znajduje się tabela zawierająca wszystkie medale polskich brydżystów. Wcześniej jednak podano:

  • kryteria, według których wybrano określone zawody na poziomie światowym i europejskim: Olimpiady i Mistrzostwa. Na końcu opracowania, w rozdziale Inne sukcesy polskich zawodników, podano medalowe pozycje zawodników polskich w zawodach niespełniających kryteriów wyboru;
  • opis kolumn tabeli.
                                     

1.1. Lista medali Uwzględnione zawody WBF

Opracowanie zawiera wykaz medali uzyskany na Olimpiadach i Mistrzostwach Świata w poszczególnych kategoriach. Poniżej podano oznaczenie zawodów użytych w tabeli z krótkim opisem.

  • MŚ – Mistrzostwa świata World Teams ;
Najstarsze Mistrzostwa WBF powstałe jeszcze przed założeniem WBF z inicjatywy prywatnej. Pierwsze mistrzostwa świata Bermuda Bowl odbyły się w 1950 roku, na Bermudach. Następnie przekształciły się w regularne pojedynki pomiędzy USA a zwycięzcą Mistrzostw Europy. Od 1957 roku w zawodach tych reprezentowane są inne strefy. Polacy startowali w tych Mistrzostwach od 1981 roku zdobywając od razu brązowy medal. Od 1974 roku rozgrywane są zawody kobiet: Venice Cup. Od roku 2011 rozgrywane są zawody seniorów: Senior Bowl. W roku 2000 rozgrywano turniej pokazowy i Polacy zdobyli tam pierwsze miejsce.
  • MŚ MB – Zawody BAM w ramach światowych kongresów młodzieżowychWorld Youth Congres: Board-A-Match;
  • MŚ MC – Światowe kongresy młodzieżowe World Youth Congres ;
Są to masowe zawody młodzieżowe rozgrywane od 2009 roku. Składają się z turnieju teamów, par i zawodów indywidualnych. Brak ograniczeń na liczbę zawodników z jednego kraju.
  • MŚ MI – Indywidualne mistrzostwa świataWorld Masters Indywidual ;
Turniej zaproszeniowy odbywający się od 1992 roku. Do roku 2000 zawody obywały się co 2 lata. Obecnie co 4 lata.
  • MŚ O – Olimpiady brydżowe IOC Grand Prix ;
Zawody MKOl Grand Prix rozpoczęły się w 1998 roku, aby wesprzeć wysiłek WBF wprowadzeniem brydża do Igrzysk Olimpijskich. Początkowo były zawody otwarte i kobiet. Później doszły zawody juniorów. Zawody powtórzono w roku 1999, 2000 i 2002. Nie są dalej kontynuowane.
  • MŚ TO – Mistrzostwa świata teamów open transnationalWorld Transnational Open Team Championship ;
Konkurs ten został zainaugurowany w 1997 roku i odbywa się w latach nieparzystych w połączeniu z Mistrzostwami Świata Teamów. Międzynarodowe Otwarte Mistrzostwa Teamów rozpoczynają się po rundzie kwalifikacyjnej do Bermuda Bowl, Venice Cup i Senior Cup. Zawody są otwarte dla graczy wszystkich kategorii, którzy mogą tworzyć zespoły bez ograniczenia dotyczących narodowości.
  • MŚ TX – Światowe mistrzostwa teamów mikstowych World Mixed Teams Championship ;
Dwie pierwsze edycje tych zawodów odbyły się w latach 1962 i 1974. Ponownie zostały uruchomione w roku 1996 i odbywają się w latach przestępnych. Zespoły uczestniczące w Światowych Mistrzostwach Teamów Mikstowych mogą być międzynarodowe.
  • MŚ UT – Akademickie mistrzostwa świata World University Team Cup ;
Konkurs jest otwarty dla akademickich drużyn narodowych i jest rozgrywany pod auspicjami FISU Fédération Internationale du Sport Universitaire.
  • MŚ WS – Seria brydżowych zawodów światowych World Bridge Series championship ;
Są to zawody rozgrywane co 4 lata, w latach parzystych ale nie przestępnych 1990, 1994. Składają się z zawodów teamów mikstowych, otwartych, kobiecych i seniorów typu przegrywający odpada. Są również zawody par w różnych kategoriach.
  • MŚ YT – Młodzieżowe mistrzostwa świata teamów World Youth Team Championship ;
Zawody odbywają się od 1987 roku co 2 lata. Turniej ma podobny format do Bermuda Bowl i przeznaczony jest dla graczy do 26 lat. Od 2001 roku wprowadzono konkurencję młodzieży szkolnej do 21 roku a od roku 2010 wprowadzono konkurencję dziewcząt.
  • WBG – zawody brydżowe rozgrywane od 2008 roku w ramach WMSG World Bridge Games.
                                     

1.2. Lista medali Uwzględnione zawody EBL

Opracowanie zawiera wykaz medali zdobytych w Mistrzostwach Europy oraz w Otwartych Mistrzostwach Europy w poszczególnych kategoriach. Podano również jako osobne zawody, te które zostały wchłonięte w wymienionym wcześniej wykazie. Poniżej oznaczenie zawodów użyte w tabeli.

  • ME – Mistrzostwa Europy teamów European Team Championships ;
W Mistrzostwach Europy teamów występuje jedna drużyna z każdego kraju. Format rozgrywek polega na meczach "każdy z każdym" i zespół z największą sumą punktów jest zwycięzcą turnieju. Mistrzostwa Europy Teamów były pierwszą międzynarodową konkurencją w Europie. Pierwsze zostały rozegrane w roku 1932 w Scheveningen Holandia i było prowadzone pod auspicjami International Bridge League IBL, prekursora World Bridge Federation. Zawody przestały być rozgrywane w czasie wojny a po wojnie zostały wznowione w roku 1948 w ramach Europejskiej Ligi Brydżowej EBL. Pierwotnie rozgrywano zawody tylko otwarte. Od 4 Mistrzostw Europy w roku 1935 rozgrywane są także zawody kobiece a od 42 w roku 1995 również w konkurencji seniorów. Polacy startują w Mistrzostwach Europy teamów od ich 18 edycji 1957. Pierwszym medalem polaków jest brązowy medal na 23 ME w roku 1963. Drużynowe Mistrzostwa Europy Teamów są również kwalifikacją do Mistrzostw Świata Bermuda Bowl, Venice Cup i Senior Bowl.
  • ME Mp – Europejskie mistrzostwa par ;
Pierwsze otwarte mistrzostwa Europy par odbyły się w Cannes, Francja, w 1976 roku. Na jedenaście edycji tych zmagań 6 wygrały pary francuskie a 5 polskie. Kobiece Mistrzostwa Europy Par powstały w 1987 roku z inicjatywy kobiecej sekcji EBL. Konkurs dla europejskich seniorów tj. powyżej 55 lat powstał w roku 1989. Europejskie Mistrzostwa Par istniały jako 3 niezależne imprezy do roku 2001. Od roku 2003 zostały włączone do Otwartych Mistrzostw Europy.
  • ME Mł – Młodzieżowe mistrzostwa Europy teamów – European Youth Teams Championships i Par – European Youth Pairs Championships ;
Młodzieżowe mistrzostwa Europy teamów są flagowymi zawodami EBL dla młodzieży. Aktualnie składają się z 3 serii rozgrywek: dla juniorów do 25 lat, młodzieży szkolnej do 20 lat oraz dla dziewcząt do 25 lat. Z każdego kraju może być tylko jedna drużyna i rozgrywki prowadzone są systemem każdy z każdym. Drużyna z największą liczbą punktów zostaje zwycięzcą. Zawody te są jednocześnie europejskimi eliminacjami Światowych Mistrzostw Teamów Młodzieży. Rozgrywane są co dwa lata. Młodzieżowe mistrzostwa Europy par juniorów wystartowały w roku 1991. Rozgrywane były początkowo barometrem w 4 sesjach. W roku 1995 zaczęły się młodzieżowe mistrzostwa Europy młodzieży szkolnej. Od 2008 roku wystartowały młodzieżowe mistrzostwa Europy par dziewcząt i edycje 2008 i 2010 wygrały pary polskie!
  • ME Op – Otwarte mistrzostwa Europy European Open Bridge Championships ;
Zapoczątkowane w 2003 roku otwarte mistrzostwa Europy wchłonęły kilka istniejących poprzednio mistrzostw. Odbywają się co dwa lata i są zawodami teamów oraz par w 4 kategoriach: miksty, otwarta, kobiety i seniorzy. W zawodach tych mogą startować jednej parze lub teamie zawodnicy z różnych krajów również z po za Europy bez ograniczeń na liczbę zawodników z jednego kraju. W 2011 roku otwarte mistrzostwa Europy odbyły się w Poznaniu.
  • ME Un – Akademickie mistrzostwa Europy European Universities Championship.
Akademickie mistrzostwa Europy są zawodami dla drużyn reprezentujących uczelnie wyższe. Impreza została zainaugurowana w 2009 roku i ma odbywać się co dwa lata. W 2011 roku gospodarzem imprezy była Warszawa. Akademickie mistrzostwa Europy są organizowane i prowadzone przez EUSA.


                                     

1.3. Lista medali Znaczenie kolumn

  • Uni Studenci – University,
  • Kad Kadeci - Kids,
  • Dz Dziewczęta – Girls,
  • LP Liczba porządkowa;
  • Sen Seniorzy – Seniors.
  • MMł Miksty Młodzieżowe – Youth Mixed;
  • Młodzieżowe Youth
  • Jun Juniorzy – Juniors,
  • Zaw Zawody opisane powyżej;
  • Mik Mikst – Mixed,
  • Kat kategoria
  • Open,
  • Typ – Ind zawody indywidualne, Pary, Team-y;
  • Szk młodzież Szkolna – Youngsters,
  • Kob Kobiety – Women,
  • S strefa – 0: Świat, 1: Europa;
  • P – pozycja medalowa zawodników wymienionych w danym wierszu;
  • Skład – członkowie drużyny lub pary lub osoba zdobywająca medal indywidualny. W przypadku teamów nie podano nazwy drużyny wówczas gdy była to nazwa Poland.
  • F – liczba zawodników NIE będących Polakami;
  • Miejsce – miasto i państwo gdzie odbywały się zawody;
  • Data – okres w którym rozgrywano zawody;
                                     

1.4. Lista medali Zestawienie medali

Poniższe dane posortowane są LP w porządku chronologicznym: Rok + Mies + Dzień + Kat + Typ + P. Jeśli chcesz widzieć je w kolejności odwrotnej, to należy nacisnąć znak trójkąta za nazwą kolumny. Jeśli znak trójkąta jest "do góry/na dół", to dane są w porządku rosnącym/malejącym. Jeśli chcesz dane mieć uporządkowane inaczej niż chronologicznie to naciśnij raz lub dwa razy znak trójkąta przy pozostałych kolumnach:

  • Typ: ;
  • Strefa: S;
  • P: ;
  • Kat: ;
  • Miejsce: Miejsce;
  • Data: ;
  • Zaw: ;
  • F: F.
  • LP: ;
                                     

2. Podsumowanie według kategorii

W sumie do 6 listopada 2014 zawodnicy polscy w zawodach Światowych i Europejskich zdobyli 168 medali: 68 złotych, 53 srebrnych oraz 47 brązowych. W 20 przypadkach w drużynach, w których zdobywano medale byli również zawodnicy z innych krajów. W pozostałych przypadkach cały skład drużyny był z Polski.

Poniższe zestawienie pokazuje liczbę medali zdobytych w poszczególnych kategoriach Najeżdżając kursorem na poszczególne wartości można zobaczyć numery medali:

                                     

3. Podsumowanie według zawodników

Poniższa tabela pokazuje jakie medale zdobyli poszczególni zawodnicy.

  • P: P, PID;
  • W kolumnie PID znajduje się unikalny identyfikator zawodnika w systemie CEZAR.
  • W kolumnach kategorii są sumy medali określonego kruszcu dla danej kategorii.
  • Nr: ;
  • Open, Kob, Mik, Sen, Jun, Szk, Dz, Uni, MMł: ;
  • Kolumna P przyjmuje wartość 1 dla medali złotych, 2 dla srebrnych oraz 3 dla brązowych.
  • Zawodnik: Zawodnik;
  • W kolumnie T znajduje się tytuł klasyfikacyjny zawodnika.
  • Jeśli chcesz dane mieć uporządkowane inaczej niż według nazwisk zawodników to naciśnij raz lub dwa razy znak trójkąta przy pozostałych kolumnach
  • PID: PID, P;
  • Poniższe dane uporządkowane są wstępnie według nazwisk zawodników.
  • W kolumnie Zawodnik są wpisane imiona i nazwisko zawodnika zgodnie z aktualną wartością w systemie CEZAR.
  • Σ: Σ, PID;
  • Team, Pary, Ind.
  • Kolumna Σ pokazuje sumę wszystkich medali określonego koloru. Jest to z jednej strony suma dla wszystkich kategorii a z drugiej suma dla wszystkich typów zawodów.
  • W kolumnach typów zawodów Team, Pary oraz Ind są sumy zdobytych medali określonego kruszcu dla danego typu.
  • T: ;
  • Ustawienie kursora nad wartością w kolumnie sumy Σ spowoduje pojawienie się wykazu numerów medali z pierwszej tabeli, które uwzględnione są dla danego wiersza.

W powyższej tabeli występuje w sumie 190 różnych zawodniczek i zawodników.



                                     

4. Inne sukcesy polskich zawodników.

Oprócz wymienionych w pierwszej tabeli medali z najważniejszych zawodów światowych i europejskich zawodnicy polscy na arenach międzynarodowych odnieśli szereg sukcesów.

Sukcesy wymienione poniżej – choć stanowią ważne osiągnięcia w dorobku poszczególnych zawodników – nie znalazły się na liście medali zdobytych przez Polaków, gdyż:

  • miały mniejszą rangę niż Mistrzostwa Europy.
  • były w ramach innych stref lista zawiera TYLKO medale zdobyte w Mistrzostwach Europy, Mistrzostwach Świata i Olimpiadach; lub
  • były zawodami zaproszeniowymi; lub
                                     

4.1. Inne sukcesy polskich zawodników. Zawody światowe i zawody w strefie 1 Europa

  • Puchar Europy "Philip Morris". 1979/80. Dzielone 1.2 miejsce: Andrzej Macieszczak.
  • Puchar Europy "Philip Morris". 1982/83. 2 miejsce: Bolesław Ostrowski, Henryk Wolny.
  • Top 16. Haga. Cap Volmac i Cap Gemini. 2001. 3 miejsce: Krzysztof Jassem, Piotr Tuczyński.
  • Top 16. Haga. Cap Volmac i Cap Gemini. 1997. 3 miejsce: Krzysztof Martens, Marek Szymanowski.
  • Puchar Europy "Philip Morris". Malmö. 1984. 1 miejsce: Czarni Słupsk: Piotr Gawryś, Marcin Leśniewski, Krzysztof Martens, Bolesław Ostrowski, Tomasz Przybora, Henryk Wolny
  • Puchar Europy "Philip Morris". 1981/82. 2 miejsce: Wit Klapper, Włodzimierz Wala.
  • Puchar Europy "Philip Morris". 1978/79. Dzielone 2.3 miejsce: Andrzej Macieszczak.
  • Puchar Europy "Philip Morris". 1979/80. Dzielone 1.2 miejsce: Janusz Połeć.
  • Pokazowe Drużynowe Mistrzostwa Świata Seniorów Senior Bowl w roku 2000 w Maastricht. 1 miejsce: Aleksander Jezioro, Julian Klukowski, Janusz Cyprian Nowak, Stefan Szenberg, Andrzej Wilkosz.
  • 6 Puchar Europy. Wrocław. 2007. 2 miejsce: SAPW – Poland: Cezary Balicki Pol, Aleksandr Dubinin Rus, Andriej Gromow Rus, Wojciech Olański Pol, Włodzimierz Starkowski Pol, Adam Żmudziński Pol
  • Top 16. London. Sanday Times i Macallan. 1972. 1 miejsce: Łukasz Lebioda, Andrzej Wilkosz.
  • Puchar Europy "Philip Morris". Rzym 1981. 1 miejsce: Budowlani Poznań: Tadeusz Galica, Marek Kudła, Aleksander Łabędzki, Andrzej Milde, Marek Szukała, Henryk Wolny
  • Puchar Europy "Philip Morris". San Remo 1982. 3 miejsce: Czarni Słupsk: Piotr Gawryś, Bolesław Ostrowski, Tomasz Przybora, Tadeusz Ralko, Marcin Leśniewski, Andrzej Żurek
  • Top 16. London. Sanday Times i Macallan. 1994. 1 miejsce: Cezary Balicki, Adam Żmudziński.
  • Puchar Europy "Philip Morris". 1978/79. Dzielone 2.3 miejsce: Janusz Połeć.
  • Top 16. London. Sanday Times i Macallan. 1995. 3 miejsce: Cezary Balicki, Adam Żmudziński.
  • Top 16. Haga. Cap Volmac i Cap Gemini. 2000. 3 miejsce: Krzysztof Jassem, Piotr Tuczyński.
  • Puchar Europy "Philip Morris". 1980/81. 1 miejsce: Bolesław Ostrowski.
  • Puchar Europy "Philip Morris". 1980/81. 2 miejsce: Henryk Wolny.
  • 3 Puchar Europy. Barcelona. 2004. 2 miejsce: CW – Poland Computerland: Cezary Balicki, Stanisław Gołębiowski, Mariusz Kwieciński, Wojciech Olański, Włodzimierz Starkowski, Adam Żmudziński
  • Transnational Seniors Pairs w Maastricht. 2000. 1 miejsce: Andrzej Milde Pol, Hansem Humburgiem Ger.
  • 12. Europejski Puchar Mistrzów w Brydżu Sportowym w roku 2012. 3 miejsce: Ruch SA AZS Politechnika Wroclaw: Stanisław Gołębiowski, Piotr Gawryś, Michał Klukowski, Michał Kwiecień, Włodzimierz Starkowski, Piotr Tuczyński
  • Top 16. Haga. Cap Volmac i Cap Gemini. 1990. 3 miejsce: Krzysztof Martens, Marek Szymanowski.
  • 11. Europejskie Młodzieżowe Mistrzostwa Par w Brydżu Sportowym w roku 2012. Puchar Prezydenta. 1 miejsce: Kamil Madej – Adam Lonski.
                                     

4.2. Inne sukcesy polskich zawodników. Zawody w strefie Ameryki Północnej

  • Fall Championships – Reisinger Board-a-Match Teams, 2006, Hawaii. 1 miejsce teamu: Gary Cohler USA, Curtis Cheek USA, John Grue USA, Jacek Pszczoła Pol.
  • Fall Championships – Reisinger Board-a-Match Teams, 2003, New Orleans. 2 miejsce teamu: Gary Cohler USA, Curtis Cheek USA, John Grue USA, Jacek Pszczoła Pol.
  • Spring Championships – Vanderbild Knockout Teams, 2008, Detroit, 1 miejsce teamu Bogusław Gierulski, Krzysztof Jassem, Marcin Leśniewski, Krzysztof Martens, Jerzy Skrzypczak.
  • Summer Championships – Spingold Master Knockout Teams, 1997, Albuquerque. 1 miejsce teamu: Grant Baze USA, Tipton Golias USA, Cezary Balicki Pol, Adam Żmudziński Pol, Marcin Leśniewski Pol, Marek Szymanowski Pol.
  • Spring Championships – Vanderbild Knockout Teams, 2006, Dallas, 2 miejsce teamu Roy Welland USA, Bjorn Fallenius USA, Zia Mahmood USA, Michael Rosenberg USA, Cezary Balicki Pol, Adam Żmudziński Pol.
  • Cavendisj Invitational, Las Vegas, 2001. 1 miejsce teamu: Robert Blanchard USA, Sam Lew USA, Piotr Gawryś Pol, Krzysztof Jassem Pol.
  • Summer Championships – Spingold Master Knockout Teams, 1998, Chicago. 2 miejsce teamu: Grant Baze USA, Michael Whitman USA, Cezary Balicki Pol, Adam Żmudziński Pol, Marcin Leśniewski Pol, Marek Szymanowski Pol.
  • Cavendisj Invitational, Las Vegas, 2001. 1 miejsce pary: Michał Kwiecień, Jacek Pszczoła.
  • Cavendisj Invitational, Las Vegas, 1990. 1 miejsce pary: Piotr Gawryś Pol, Elyakin Shoufel.
  • Spring Championships – Vanderbild Knockout Teams, 2001, Kansas City, 2 miejsce teamu George Rosenkranz USA, Sam Lev USA, John Mohan Usa, Piotr Gawryś Pol, Jacek Pszczoła Pol.
  • Fall Championships – Reisinger Board-a-Match Teams, 1997, Saint Louis. 2 miejsce teamu: George Rosenkranz USA, Eddie Wold USA, Cezary Balicki Pol, Adam Żmudziński Pol, Marcin Leśniewski Pol, Marek Szymanowski Pol.
  • Spring Championships – Vanderbild Knockout Teams, 2001, Kansas City, 1 miejsce teamu Andriej Gromow Ros, Aleksandr Pietrunin Ros, Cezary Balicki Pol, Adam Żmudziński Pol.
  • Cavendisj Invitational, Las Vegas, 1995. 1 miejsce teamu: Michael Polowan USA, Sam Lew USA, Piotr Gawryś Pol, Krzysztof Lasocki Pol.
  • Summer Championships – Spingold Master Knockout Teams, 2003, Long Beach. 1 miejsce teamu: Roy Welland USA, Bjorn Fallenius USA, Zia Mahmood USA, Michael Rosenberg USA, Cezary Balicki Pol, Adam Żmudziński Pol.
  • Cavendisj Invitational, Las Vegas, 2004. 1 miejsce pary: Jacek Pszczoła Pol, Sam Lew USA.
  • Spring Championships – Vanderbild Knockout Teams, 2002, Houston, 1 miejsce teamu Reese Milner USA, Marc Jacobus USA, Sam Lev USA, John Mohan Usa, Piotr Gawryś Pol, Jacek Pszczoła Pol.
  • Fall Championships – Reisinger Board-a-Match Teams, 2003, New Orleans. 2 miejsce teamu: Roy Welland USA, Bjorn Fallenius USA, Zia Mahmood USA, Michael Rosenberg USA, Cezary Balicki Pol, Adam Żmudziński Pol.


                                     

4.3. Inne sukcesy polskich zawodników. Zawody w strefie Azjatyckiej

  • NEC Bridge Festival – Jokohama. 2001. 1 miejsce teamu: John Mohan USA, Sam Lew USA, Pinhas Romik USA, Piotr Gawryś Pol, Jacek Pszczoła Pol.
  • NEC Bridge Festival – Jokohama. 2003. 2 miejsce teamu: Michał Kwiecień, Jacek Pszczoła, Marcin Leśniewski, Krzysztof Martens.
  • NEC Bridge Festival – Jokohama. 1998. 2 miejsce teamu: Michael Polowan USA, Sam Lew USA, Piotr Gawryś Pol, Marcin Leśniewski Pol.
  • NEC Bridge Festival – Jokohama. 2005. 2 miejsce teamu: Andriej Gromow Ros, Aleksandr Dubinin Rus, Cezary Balicki Pol, Adam Żmudziński Pol.
Free and no ads
no need to download or install

Pino - logical board game which is based on tactics and strategy. In general this is a remix of chess, checkers and corners. The game develops imagination, concentration, teaches how to solve tasks, plan their own actions and of course to think logically. It does not matter how much pieces you have, the main thing is how they are placement!

online intellectual game →